De Geest van Nimmer





Geschreven door Marhime


"You were never conceived in love
You will not rise above"

Evanescence, "Lies"

Hoofdstuk 1: Waarschijnlijk het enige hoofdstuk

De wereld is goed. Fijne zonnige dagen zijn goed. Een klein meisje nadert een kale zwerver, en voorzichtig deponeert ze enige centjes in zijn bak, wat tussen zijn benen ligt. 
"Jij en ik", raspte de zwerver, "We zouden goede tijden samen kunnen hebben". En hij deed iets met zijn tong, dat zelfs kleine meisjes konden begrijpen. De moeder van het meisje trok het van angst verlamde meisje voorzichtig, maar rap, weg. De zwerver liet een lange gemene lach horen, terwijl hij ze nakeek. 
"Kan ik hier ook pinnen?", klonk een stem. En de zwerver keek naar de voorbijganger, "Jij…"

"Jij bent niet echt!", mompelde Kippfest in zichzelf en hij deed zijn best om de Man te negeren. Maar hij bleef gewoon staan. En het negeren ging ook moeilijk, want opeens was de drukke winkelstraat helemaal verlaten. Enkele hooibalen… wacht, die zijn niet echt. 
"Wat heb je gedaan?", vraagt Kippfest. 
"Waarom heb ik het weer gedaan?".
"Jij hebt het altijd gedaan. Het is altijd jouw schuld, ik wou dat ik je nooit gekend had", jammerde Kippfest. 
Marhime zuchtte. "Weet je zeker?". Kippfest bleef bij zijn besluit en Marhime deed zijn armen over elkaar en knipperde met zijn ogen.

Hoofdstuk 2: Of niet

Kippfest en Marhime stonden opeens in een kamer, dat veel weg had van het kantoor van de Amerikaanse president in het Witte Huis. Er stond een massief bureau bij het raam. En achter dat bureau…
"Ben ik dat?", vroeg Kippfest. Marhime knikte, "Hij kan je niet zien". En Kippfest naderde zijn alternatieve ik. "Ik heb haar", stamelde Kippfest ongelovig. "Je bent ook ontzettend rijk", voegde Marhime er aan toe. 
"Ik moet wel gelukkig zijn", concludeerde Kippfest, "Zie je wel dat ik beter af ben zonder jou". Marhime zweeg. 
"Honey?", merkte de alternatieve Kippfest met haar opeens op. En hij staakte zijn bezigheden en liep naar de deur. "En daar komt al het geluk van je leven", Marhime wees naar de deur. "Maaike!", riep Kippfest enthousiast en hij rende samen met alternatieve Kippfest naar de deur. De deur werd langzaam opengedaan. Kippfest kon bijna niet wachten. 

"Hey, schatje", zei alternatieve Kippfest's Honey. En ze omhelsden elkaar innig. Niet voordat ze van elkaar uitgebreid de tong geproefd hadden. 
"Pim!!! Motherfucking Pim is mijn honey?!?", bracht Kippfest nogal teleurgesteld uit, "Wat is dit voor shit?". "Hey, deze keer is het niet mijn schuld. Je kent me niet, weet je nog?", antwoordde Marhime. 
De love-birds gingen ongestoord verder. Pim bracht zijn hand… "Oh, goddem, dit hoef ik niet te zien", Kippfest deed zijn hand voor zijn ogen. Maar hij keek toch voorzichtig door zijn vingers. "Oh, Pimmie", hijgde alternatieve Kippfest.
"Is dit wat je wilt?", vroeg Marhime met een vies gezicht. Pim veegde ondertussen het bureau schoon, zodat het vies kon worden. "Dit is niet waar!", schreeuwde Kippfest, de Zwerver, uit. "Oh, jawel", zei Marhime niet blij. 
"Maar… waar ging het mis?" 
(Op de achtergrond werd continue "Oh, Pimmie" geschreeuwd. Afgewisseld met het geluid van spanking en schunnig denigrerende taalgebruik van "Pimmie") 
"Ik ben blij dat je dat vraagt", en Marhime nam weer zijn Genie-pose aan. Er kwam een eind aan de sodomie. (Maar het is nooit echt over… - Marhime)

"Waar zijn we nu?", vraagt Kippfest. De omgeving is die van een ziekenhuis. Dus het zal wel een ziekenhuis zijn. Marhime staat ergens bij een deur, "Deze kant", en hij liep naar binnen. Kippfest volgde. 
"Wa… oh, god!", daar lag zijn moeder. Wijdbeens te bevallen van hem! Wanneer houdt de pijn op? "Oh, oeps", zei Marhime en de omgeving veranderde. De kinderkamer. Zijn ouders bekeken hun eerstgeboren kind vanachter glas. Ze leken gelukkig. 
"Wat doen we hier?", vroeg Kippfest.
"Hier ging alles fout. Kijk", en Marhime wees naar zijn ouders. Deze liepen weg. Nog een laatste zwaai naar kleine Kippfest. En het was stil. Marhime schudde met zijn hoofd. "Wat?", begon Kippfest, "Ze liepen even weg, dus?". 
"Het niet zozeer dat zij wegliepen, het is wat niet aankwam", zei Marhime, "Dit had er moeten gebeuren". De tijd werd teruggedraaid. 
Zijn ouders stonden weer bij het glas. Ze liepen weer weg. Ze zwaaiden baby-Kippfest gedag. "Let goed op", zei Marhime. Een schaduw verscheen in de gang. Hij kwam de kinderkamer binnen, en liep naar Kippfest's couveuse toe. Hij zag eruit als een Nazgûl. 
"Wie is dat?", vroeg Kippfest, "En… hey, wat doet die gek?". De schaduw tilde Kippfest uit zijn dingetje. Zijn kap viel, en zijn gezicht werd duidelijk. "Kippfest… ik ben je vader…", zei Marhime. 


Hoofdstuk 3: Het gaat maar door en door…

"Nee, man", lachte Marhime, "Ik fuck maar met je". Kippfest vond dat niet zo leuk. Maar iets anders had zijn aandacht, "Wat de fuck doe jij hier? Ik bedoel toen". 
Het antwoord liet niet lang op zich wachten. De alternatieve Marhime keek met een grijns op zijn gezicht naar Kippfest. Alsof hij hem kon zien. Daarna keken de twee Marhimes elkaar aan. Iets evils is hier aan de hand. 
Alternatieve Marhime schudde de pasgeboren Kippfest hard door elkaar. "Wat de fuck?". "Om je op het juiste pad te brengen", lachte Marhime, "Het verhaal hierna, ken je al. We kwamen elkaar op de middelbare school tegen, deden stomme dingen, gaven jou de schuld van alles, en zie hier: sloeber-Kipp. Maar, je hoefde tenminste nooit Pimmie te schreeuwen. Of Meester Marcy, of…"
Kippfest hoefde de lijst niet te horen. Maar kennelijk was hij best wel een slet. "Ok, dus ik moet geloven dat ik jou dankbaar moet zijn?". Marhime stond erbij en keek er naar. "Dus jij haalt er helemaal geen voordeel uit?"
"Geen commentaar"
"Aha!", Kippfest was op iets belangrijks gestuit, "Vertel"
"Nee"
"Laat het me zien, waar ben jij als je mij niet had ontmoet"

De lucht was donker. En het schreeuwde onverstaanbaar. "Wat… waar zijn we?", vroeg Kippfest bang. Daar in de verte was een troon, gemaakt van schedels. "Daar, daar ben ik", zei Marhime. En opeens waren ze bij de troon. 
Een uitgemergelde schepsel met een hondenhalsband zat op haar knieën naast de troon. Ze keek niet gelukkig. En op de troon? Marhime, in volle duistere glorie. Hij keek ook niet blij. 
"Oh, Julia…", Marhime, de Geest van Nimmer, zat naast het mishandelde schepsel. De Marhime op de troon trok aan de halsband. Julia kroop angstig nader en werd geschopt. Maar niemand lachte. 
"Er is niemand hier. Niemand om uit te lachen", zei Marhime. En iedereen keek opeens naar Kippfest. Alles werd zwart, en de ogen verdwenen langzaam in het donker.

"Meneer?", en Kippfest voelde iemand aan hem schudden. Hij lag weer op zijn plek, terug in de winkelstraat waar hij bedelde. Een klein meisje begroette zijn terugkeer naar het land van "Wat-Juist-Is". En sinds die dag was de wereld een tevreden zwerver rijker.

Fin



Multi-topic Reactieformulier TM

Copyright bij Marhime, die zo kankerhard teruggepakt gaat worden door Kippfest, tssss seks met een pim goddamn