Hoofdstuk 1: Tieten, kont, en Mammie...
"Het mag wel, hoor. Hier, ik begin wel eerst. Dan is het mijn schuld", de blondine Ienemienemutte haar borsten. Welke borst zou de gelukkige worden?

Hoofdstuk 2: Mamma! Oehoe, oehoe... Deel 1
"Mijn dochter. Een tapijtenlikker", herhaalde ze voor haarzelf. Ze voelde een tweede 'Iiiiieeee' opkomen. Sterker nog, een paar klinkers waren allang hoorbaar.

Hoofdstuk 3: Meow!
"Weervrouwen. Dat hebben we nodig, en dan bedoel ik niet die saaie dozen, die een beetje het weer lopen te verkondigen op het journaal. Niet dat Piet Paulusma zo'n wandelend rukspektakel voor het monster is. Neen. Ik bedoel, volle maan, en patsboem whambam thank you ma'am; heuse tieten uit het niets"

Melkcel Intermezzo
Dit is het verhaal van de witte melkcel. De wie? De witte melkcel. Dat ben ik. Wat doe ik? Ik drijf een beetje rond in een welgevormde rechtertiet.

Hoofdstuk 4: Meow!!
"Ik heb het wel aangeraakt", verweerde Rory zich. En ze pakte het glas weer beet, "Zie je?".
"Ik bedoel melksnor-aangeraakt", en Lana bracht het glas naar haar mond.

Hoofdstuk 5: Droom van een gooch-killer
Een tentakel masseerde de gooch. Maar we weten allemaal waar dat naar toe leidt (dikke knipoog). Was dat... schaamkruid? Hoe vreemd.

Hoofdstuk 6: Meow!!!
Lana zat haar strakke billetjes neer. Vrouwen roken verdriet, als het hen met een beteuterde mondje aankeek. Wat Joey dus deed. Tijd voor... meidenpraat.

Hoofdstuk 7: Me Tarzan, you Dead
Willow keek vertederd naar Dawn's pogingen om te blijven leven. "Awww, je leeft nog". Dat was een goed iets. Ze wilde niet al te vroeg beginnen met necrofilie. Het was beter daarmee te wachten tot Dawn een paar uur ouder was.