Kippfest en Marhime zijn
KEUKEND KROKKETEREN MET KOKEN

"Kanker, wat hebben wij een hekel aan paarden he?" knikt Kippfest. Marhime knikt. "Wij houden van rotzooi maar geen paarden."
"Het enigste goeie paard is een kroket paard, daarom gaan we vandaag een kroket maken! Met lekkere patatjes," likkebaard Kippfest.

Het paard naast Kippfest en Marhime briest ontnoegd. Ze kijken omhoog naar het beest, de blik van het paard vermijdend. Marhime leid het beest af door te kuchen, Kippfest sluipt naar de billen van het paard. "Er zijn twee problemen met het vlees van een paard," fluistert Kippfest, "Een is dat reepjes paard helemaal niet zo'n sappige massa zijn als je meestal in een kroket vind en twee is dat als je reepjes" PAM!
Tijdens het snijden springt het beest op zijn voorpoten en trapt naar achter, Kippfest's schedel krakelend verbrijzend en het zowieso twee meter terug in de muur plantend met zijn lijf als een lappenpop erachteraan zoevend en verfrommeld neer te klappen.

"FAKKANKER!" roept Kippfest, zijn schedel enigzins fatsoenerend. Marhime knikt. "Twee problemen, twee oplossingen. Eerst moet dat beest dood."
Marhime en Kippfest kijken het beest weer aan, Kippfest iets terughoudend. "Ja mensen het is een harde wereld, maar voordat vlees op onze boterham komt moet het dood. Gelukkig leven we in een tijd waarin dit pijnloos en snel kan voor zo min mogelijk ongemakken."

"Hou jij hem even rustig," vraagt Kippfest eerbiedig aan Marhime, die het beestje naar de muur dirigeert en hem op de snuit klopt. "Goed paard."
Kippfest gaat even weg en komt momenten later vol gas terug in een 1966 Chevrolet Chevelle, en knalt tegen de benen van het paard wat hinnikend ineenstort. Kippfest controleert uit het zijraampje.
"Één," zegt hij, achteruitrijdend, om dan weer vol gas tegen en een beetje over het nu liggende paard aan te rijden.
"Twee," zegt hij tevreden. Marhime is ook blij.



Tijdens de reclame zagen ze het beest alvast in wat hapklaardere brokken en als u terugkomt staan ze achter de tafel met daarop het paardenhoofd.
"Een kroket bestaat uit de allerlekkerste delen van het paard," zegt Kippfest met een mysterieuze toon in zijn stem.
Ze kijken allebei naar het hoofd.
"Ah, de allerlekkerste," zegt Marhime.
Kippfest draait het hoofd rond om de allerlekkerste dingen te zoeken. Ah, hij stopt een vinger in een van de neusgaten van het paard, en wiebelt het omhoog. "Kraakbeen! Dat is lekker zacht. En ogen. Pak de lepels maar!"

DE GEKKE MUZIEK BEGINT KIPPFEST EN MARHIME BOTSEN TEGEN ELKAAR OP EN DRAAIEN RONDJES EN ZE HALEN DE LEPELS!!!! TOET! TOOEEETT!!! KIPPFEST JUICHT EN GIECHELT EN HUPPELT EN MARHIME pakt ook een lepel.

"Hehe," lacht Kippfest en gebaart Marhime te kijken naar zijn constructie van de klemmende lepel in het oog die gaat b-b-b-b-oingen als je het naar beneden duwt en loslaat. Marhime zucht, en lepelt verwoed draaiend verder in zijn oog. Dat gaat goed! Hij heeft al een half oog.
"Nou dat schiet al lekker op," beaamt ook Kippfest, "Terwijl Marhime de heerlijkheid van het paard eruitlepelt ga ik het erafsnijden."
Hij pakt de neus, duwt het omhoog, zet zijn mes onder de bovenlip en begint de neus van het bot af te fileren.
"Nou dat ziet er lekker uit," smult niemand.

"Het tweede probleem was het vlees, dan kun je het beste," zegt Marhime, "een plastic-versnipperaar gebruiken. Zo'n ding wat ze gebruiken om multomappen te vernietigen."
Hij gooit de ogen en het stuk neus in de shredder. WWZZZZZRRRRRTTTT. Pulp komt eruit.
"Wow wat de fuck," zegt Kippfest vol ontzag.
"Ja man daar past alles in," zegt Marhime. Ze kijken elkaar aan. RACE! Half vechtend, half samenwerkend tillen ze het hoofd op en gooien het in de shredder. WRRR-R-R-R-R-KT-KT!KT!KT!KT!KT!rrrrRRRRRRRTAKTAKTAKTAKTAK

Kippfest en Marhime duiken weg voor de rondvliegende botsplinters en merg- en bloedspetters.
"WOOHOHOHOHO!!" lachen ze beiden zwaar onder de indruk, allebei rennend naar de ook afgezaagde poten om er elk ook één in het apparaat te kunnen mikken. Hun gelach overstelpt het machinaal geraas.

"Huheee eh hee..." snikt Kippfest na, met de laatste twee benen voor zich op tafel. Terwijl Marhime de drek uit de versnipperaar haalt, legt Kippfest patat uit.
"Waar zijn lekkere patatjes van gemaakt? Van frituren," zegt Kippfest. Hij pakt de benen en mietert ze in de sissende frituurpan. Marhime komt aanlopen met een bord gemalen paardenhoofd. "Nou hebben we de drek, maar niet de krokante buitenkant."
Kippfest straalt. "Ha nou wil ik niet kroketeke... kokk ...kroketteren met mijn kennis," breed glimlachend, "maar ik weet hoe dat moet."
Hij pakt een pak paneermeel, en strooit het leeg over het bord. "Voila," zegt hij, het geheel tevreden garnerend met de patat.

"Woef WOEF!" een kleine puppy holdeboldert door de deur in het vertrek, met van die grappige puppystapjes naar Kippfest en Marhime wankelend.
Kippfest kijkt zo bewegingsloos dat hij zelfs knipperloos staart naar het beestje. Klengerdedengdeng. Marhime laat zijn lepel vallen en staart ook het kwispelende hondje aan.

"KkrmmnnhhhnnNGGrrrkt," zegt Marhime's maag. Kippfest knippert weer, Marhime kijkt naar beneden.
"Sorry," zegt hij kijkend naar de puppy, "Aard van het beestje."

Kippfest doet zachtjes de deuren dicht.



Terug naar den index gaan jee


Copyright bij de snackmeesters Kippfest en Marhime (C)2006