Marhime kicked ass:
STAR CHASE II
Nastassia, je weet wel; de ster uit die docu-soap horror B-flick Delft Blauw; de zangeres zonder faam. Ik geef u, Nastassia. En ze zat alleen in dat grachtenpand waar ze woont.
De anderen? Die waren een beetje bezig zichzelf te begroenen, zodat ze weer ontgroend konden worden... jongen, ik weet niet. Studenten bouwen gewoon teveel vrije dagen op...
Ze zat een beetje NAAKT! tegen Frits, of hoe die metalen hond ook heet, te praten; om metaalmoeheid te voorkomen.
"Kom dan, Frits", deed Nastassia, en ze schudde haar poes naar dat Ipod-beest. Of ze had de Blindmaker gelezen, of onze heldin had iets teveel de Exorcist gezien. De menselijke spin smakte met haar lippen.

En, BOEM, er werd met een deur in huis gevallen. De voordeur om precies te zijn. "Dit zou wel eens vreemd kunnen overkomen", bedacht Nastassia. Die gedachte zou theoretisch juist zijn, ware het niet dat het Speler 1 was die de huiselijke orde aan het verstoren was.
1 en 1 is twee, dus Nastassia gooide haarzelf naar voren, met de kreet: "Nee, ik ben nog maagd!".
Speler 1 doet stoppen en deinsde zelfs terug, "Wow, ho eens even, gewillige bitch-niet-goed-bij-je-hoofd".
En om van de situatie helemaal een complete puinzooi te maken... Speler 2, die als een woest briesende stier aan kwam stormen, en een record rennen met broek op enkels neerzette.
Hij keek even om zich heen, en, "LOSSSSS!!!", Speler 1 deed een stapje opzij. Een echte gentleman zou ware liefde nooit in de weg willen staan. Of het risico van lichamelijk letsel willen oplopen.
Speler 2 spon Nastassia 180 graden, omdat het wel leuk moest blijven, en deed wat de melkman bij je moeder doet. Hij kwam al bijna klaar eer hij begonnen was. "ALLES OM VAN DIE KLOOTZAK TE... AHWOEGA!!!!", was zijn antwoord.
Kano-ers in de Delftse grachten keken verbaasd om zich heen. Misthoorn? Waar was die witte substantie dan? Nou, het was storm ahoy geblazen in NastAssia's ASS.
Maar er was geen tijd voor een sigaretje achteraf. Geen tijd voor een 'Hey, wat moet dat achterin? / Ja, nee, ik kan het uitleggen'. Neen, Starchasers hebben het maar druk. Altijd maar geven, nooit nemen. Altijd maar 'Ik kwam, kwam nog een keer, en ik ga maar weer'.
Nastassia was weer alleen. Ze nam Frits in haar armen en ging in een hoekje zitten, "Jij zal me nooit verlaten, toch?". Frits keek haar niet-begrijpend aan.


Terug naar den index gaan jee

Copyright bij Marhime (C) 2006